|
باز این چه شورش است که در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو
کار جهان و خلق جهان جمله در هم است
گویا طلوع می کند از مغرب آفتاب
کآشوب در تمامی ذرات عالم است
گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست
این رستخیز عام که نامش محرم است
در بار گاه قدس که جای ملال نیست
سر های قدسیان همه بر زانوی غم است
جن وملک بر آدمیان نوحه می کنند
گویا عزای اشرف اولاد آدم است
خورشید آسمان و زمین نور مشرقین
پرورده ی کنار رسول خدا حسین
.................................................................. .
کای مونس شکسته دلان حال ما ببین
مارا اسیر بی کس بی آشنا ببین
اولاد خویش را که شفیعان محشرند
در ورطه ی عقوبت اهل جفا ببین
..........................................................................................
پیشاپیش ایام سوگواری امام حسین به همه تسلیت میگم
ای چرخ غافلی که چه بیداد کرده ای
وزین کین چها در این ستم آباد کرده ای
بر طعنت این بس
که با عترت رسول
بیداد کرده خصم و تو امداد کرده ای
ای زاده زیاد نکرده هیچگه
نمرود این عمل که تو شداد کرده ای
کام یزد دادهای از کشتن حسین
بنگر که را به قتل حسین دلشاد کرده ای
بهر خسی که بار درخت شقاوت است
در باغ دین چه با گل شمشاد کرده ای
با دشمنان دین نتوان کرد آنچه تو
با مصطفی و حیدر و اولاد کرده ای
حلقی که سوده لعل لب خود نبی بر ان
آزرده اش به خنجر پولاد کردهای
ترسم تو را دمی که به محشر در اوردند
از اتش تو دود به محشر بر آوردند
|